Headerfoto nieuwsitem

Waarom enkel fysieke pillen en face2face doktersbehandelingen terugbetalen?

“Regel nu de (gedeeltelijke) terugbetaling van mobiele apps in de gezondheidszorg. Sterker nog: Subsidieer stevig de versnelde invoering van nieuwe, efficiëntere, slimmere IT-systemen in de gezondheidszorg. En stop a.u.b. met het dovemansgesprek over de besparingsmogelijkheden”.

Yannic Sterken, gedelegeerd bestuurder van Mitch&Mates, leverancier van IT-oplossingen voor de gezondheidssector.

Praat ik voor mijn winkel? Het staat de lezer vrij dat te vermoeden. De krantenkoppendialoog een tijdje geleden tussen Bart De Wever – die ervan overtuigd is dat er in sociale zekerheid nog geld bespaard kan worden. – en de bevoegde minister Maggie De Block – die niet verder wil besparen – haalt gewoon de rebel in mij naar boven.

Laat me een vraag terugwerpen: Waarom worden pillen terugbetaald en ‘digitale medicijnen’ niet? Waarom gelden prestaties en diensten, waarbij er geen fysiek contact is met de patiënt, voor de gezondheidszorg meestal niet echt als prestaties? Kunnen digitale oplossingen geen bijdrage leveren?

Het tegendeel is waar, volgens mij. De meest haalbare winst in de gezondheidszorg zit in efficiëntieverbetering en preventie en zorg op afstand. Het is – botte schrappingen daargelaten, waar nu het debat weer over dreigt te gaan – wellicht ook een zeer snelle manier om de kosten te drukken.

Er zit een revolutie aan te komen in de gezondheidszorg. De manier waarop zorgen verstrekt worden, de interactie tussen patiënt en arts, de hele infrastructuur zelfs… De digitale toepassingen die eraan komen zullen die dingen serieus door elkaar schudden. We staan daar – en dat is mjin stelllige overtuiging - pas aan het begin van een innovatiegolf.

Applicaties om de gezondheid te monitoren, tools met preventieve werking, systemen ter bewaking van de kwaliteit en gewoon doorgedreven overkoepelende digitalisering die de administratie versimpelt…. Het kostenbesparend potentieel is daar gigantisch. Dat vereist wel een verregaande samenwerking tussen “alle stakeholders”. Daarvoor is het ook nodig dat bestaande IT-systemen toegankelijk gemaakt worden voor andere partijen en aangevuld worden. Dat is de winkel waar ik al een tiental jaar in werk. Dus ja: Ik praat met volle overtuiging voor die winkel. Want de effecten op het comfort voor de patiënt en voor een verbetering van de zorg zijn zonder meer indrukwekkend.

Maar alles beweegt traag. Er is nood aan incentives. Twee aspecten zijn daarbij van doorslaggevend belang. Men moet de patiënt meekrijgen in het verhaal – alle stakeholders uiteraard, van secretaresse tot chirurg – maar vooral de patiënt. Kijk naar de weg die het bankieren de voorbije 10 jaar heeft afgelegd, en u kunt er zich iets bij voorstellen. Verder zouden de ziekenhuizen er met overtuiging toe aangespoord moeten worden om hun ITinfrastructuur bij manier van spreken open te breken en ook open te stellen. Dat gaat in tegen een zekere natuur, tegen een zekere ingebakken behoudsgezindheid.

Een voorbeeldje uit eigen winkel. Wij hebben de oplossing Safe@Home ontwikkeld om bijvoorbeeld het opvolgen van zwangere vrouwen met een risico op eclampsie mogelijk te maken.. De toekomstige moeders controleren zelf hun vitale parameters, urinewaarden, de beweeglijkheid van de foetus… enzovoort. Die eenvoudige parameters zijn na ingave op de smartphone ook direct consulteerbaar door de behandelende arts(en) en door middel van standaarden te integreren in de ziekenhuisinformatiestystemen. Zij kunnen vrouwen sneller bij zich roepen als er afwijkende waarden opduiken. Ze kunnen de opvolging door de aanstaande moeders controleren en bij slechte uitvoering bijsturen. Ze hebben zo meer tijd om aandacht te besteden aan consultaties die echt nodig zijn…. Vergelijk dat met de huidige tweewekelijkse of wekelijkse - vaak routineuze - visite bij de gynaecoloog. Ik hoef hier verder geen tekening bij te maken. Meer presteren met de beschikbare middelen is vaak veel meer een kwestie van kwaliteit van de zorg en van aanpak dan van pijnlijke keuzes. Langs de andere zijde leidt het natuurlijk ook tot méér comfort en een geruster gevoel bij de uiteindelijke stakeholder, nl. de aanstaande moeder. Dit is maar één van de mogelijke voorbeelden om met technologie om “muren open te breken”.

Kwaliteit van de zorg en aanpak dus. Kunt u zich nu mijn ontgoocheling voorstellen als over gezondheidszorg - in het publieke debat - enkel in termen van besparingen wordt geredeneerd? Terwijl in recente krantenberichten staat te lezen dat de Belgische gezondheidszorg – tegen de overtuiging van de Belgen in – voor wat ze kost eigenlijk vrij pover scoort: Matige kwaliteit, de patiënt betaalt veel uit eigen zak, preventie kan beter… Dat blijkt uit een rapport van het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE).

Dus nogmaals: Waarom enkel fysieke pillen en doktersbehandelingen terugbetalen?

Op termijn zal de gezondheidszorg, als we ze op deze leest geschoeid houden, enkel meer en meer gaan kosten. Het hele systeem is gericht op medische prestaties en geneesmiddelen, en genereert bijgevolg medische prestaties en geneesmiddelenverbruik. Het systeem overeind houden zonder koerswijziging of heroriëntering is een verloren strijd, verloren voor de patiënt en voor de publieke gezondheid.

Mobiele applicaties, IT-systemen, zorg op afstand en preventie op gelijke voet zetten met doosjes pillen en ze ‘digitale medicijnen’ noemen zoals hierboven mag gek klinken. Dat is het zeker niet.

Het achterhoedegevecht over waar al dan niet te besparen valt, levert geen winnaars op. Denk daarom vooruit. Toon de kracht van echte verandering en neem met volle goesting een toekomstgerichte beslissing. Onze gezondheid en de sector hebben er recht op.

Recente artikels